TRANSGRESIÓN E FRAXILIDADE.Un retrato literario de Lois Per

TRANSGRESIÓN E FRAXILIDADE.Un retrato literario de Lois Per é do autor Miguel A. Mato Fondo e tentar

Na súa curta obra, Lois Pereiro achegou á poesía galega unha
 estética moi persoal, cunha carga de ironía, melancolía e convencida
 tanxencialidade, no gume do marxinal, expresada
 cunha enorme sensibilidade, desde un discurso poético esencialmente reflexivo.
 Con frecuencia tense aludido á súa obra como saída do
 centro da cultura urbana, mais preferimos pensar que Lois
 Pereiro estaba á marxe destes parámetros. A súa obra non
 acepta os lindes do urbano nin do supostamente rural, que
 non deixan de ser referencias concretas e limitadoras.
 Pensamos na linguaxe como eixo central na obra de Pereiro.
 O poema expresa ou mostra a ferida, o sangue, as feridas
 do subconsciente, da sombra, mais tamén do sufrimento físico,
 máis consciente, máis evidente. Especialmente nos poemas
 do seu último libro, esa cartografía da dor.
 A dor está tamén no acto da escrita. E isto aproxímao a
 Rosalía, na liña máis autorreflexiva sobre a condición e a traxedia da escrita, transgresora e fatal, ambos os dous poetas en
 conflito e íntimos tormentos.