O infortunio da soidade

O infortunio da soidade é do autor Caneiro, Xosé Carlos e tentar

...amada Dalmara, habitáculo polo que demoro a fervenza da respiración  artificial, boca a boca do delirium tremens,hederina transformada en sangue do meu sangue, líquido de lúa e lagoa de láudano, ave maría purísima, sen pecado concibido, non entendo, nunca comprendín frases e  máis frases repetidas para non defraudar as expectativas postas no pragmático da linguaxe, poñamos por exemplo que non existe a linguaxe,  inventemos a linguaxe, xoguemos cos signos como quen xoga coa morte, camiñar polo fío da navalla, pendurarse no límite, na fronteira desvendida que che ensina os segredos da arte, da única e verdadeira, a arte dende a disidencia...